De de kolonisatie, maar de geallieerde partijen

De lange geschiedenis van Noord-Korea gaat ver terug in de tijd. Voordat Korea splitste waren in de eeuwen daarvoor meerdere conflicten gaande. Korea is onder andere in oorlog geweest met de chinezen al 108 v.Chr.

Zij werden 313 n.Chr. verdreven. Hierdoor ontstonden 3 Koreaanse koninkrijken (Silla in het zuidoosten, Baekje in het zuidwesten en Goguryeo in het noorden) hiermee kwam het boeddhisme gepaard. In de 7e eeuw heeft het ‘Silla-rijk’ het voor elkaar gekregen om het hele Koreaanse gebied te veroveren.

Dit hield stand tot halverwege de 10e eeuw. De opvolger van dit rijk was het rijk genaamd Goryeo (Koryo). Deze naam is door de Arabieren en Europeanen verbasterd tot ‘Korea’. China is niet de enige die voorkomt in de geschiedenis van Korea, want in 1238 vallen de Mongolen Korea binnen en maakten Goryeo een eeuw lang aan hen schatplichtig. Dit betekent dat Goryeo verplicht belasting moest betalen aan de Mongolen.

En wanneer je alles gehad denkt te hebben komt Japan tegen het einde van de 14e eeuw met goed georganiseerde invasies, maar gelukkig werden de invasielegers al snel overmeesterd. De generaal die dit voor elkaar heeft gekregen genaamd Yi Seong-gye maakte hier gebruik van om de troon op te eisen. De door hem gestichte dynastie is tot aan begin 20e eeuw aan de macht gebleven.Een dynastie houd in dat een stuk land bestuurd wordt tot een opeenvolging van heersers die onder dezelfde familie vallen. Dit hebben ze dus wel meer dan 500 jaar vol gehouden. Hoe het zo ver gekomen is dat Korea splitste in noord en zuid is een lang verhaal.In 1905 valt Korea weer onder het Japanse bestuur doordat Japan de oorlog met Rusland had gewonnen om de macht in grote delen van Azië te krijgen. Korea werd een protectoraat, dit betekent dat Korea een deel uitmaakte van de staat van Japan waar gezag over wordt gevoerd.

Dit, om in 1910 geheel gekoloniseerd te worden. De Japanners brachten economische ontwikkelingen met zich mee, zoals: spoorwegen, mijnbouw en industrie. Maar Japan maakte zichzelf gehaat door de pogingen de Koreaanse identiteit te wissen door onder andere de Japanse taal in te voeren.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Korea als uitvalsbasis voor de Japanse oorlogvoering gebruikt, veel Koreanen moesten werken in de oorlogsindustrie. De Japanse capitulatie in 1945 betekende het einde van de kolonisatie, maar de geallieerde partijen konden het met elkaar niet eens worden over hoe het met Korea verder moest. Vanaf 1945 werd het zuiden door de Verenigde Staten bestuurd, en het noorden door de Sovjet-Unie.

 In het noorden kwam de DPRK (Democratische Volksrepubliek Korea), opgericht met als leider Kim II-sung die een éénpartijstaat stichtte. in 1950 viel Noord-Korea zuid binnen door middel van een verrassingsaanval met als doel Korea te herenigen.Het leger kwam erg ver, zelfs bijna zo ver dat ze de Zuid-Koreaanse havenstad Pusan(Busan) bereikte. Toen kwam de VN in actie en stuurde het VN-leger op het conflict af.

Met vervolg hierop kwam de VN met een tegenaanval. Het leger van de VN was veel te sterk voor de Noord-Koreanen waardoor VN’se Militanten bijna bij de Chinese grens stonden.Hierdoor voelde China zich bedreigt en begon zich in het conflict te mengen. Met massale hulp van het Chinese leger wist Noord-Korea weer de frontlinie van het zuiden te behalen.

De oorlog raakte in een impasse. Oftewel, het liep vast. Kwa grondgebied gebeurde er weinig in de 3 jaar die er op volgde.Hierdoor kwam er een staakt-het-vuren op 27 Juli 1953. De slachtofferaantallen en verwoestingen waren aan beide zijden enorm groot. Door het staakt-het-vuren zijn Noord-Korea en Zuid-Korea theoretisch gezien nog steeds met elkaar in oorlog want er is ondanks pogingen nog steeds geen vredesverdrag boven tafel gekomen.

Vóór de communistische machtsovername in 1948 waren er in Korea verschillende godsdiensten. Naast het boeddhisme dat in Korea heerste, de voornaamste religie op in Korea, was er een bloeiende christelijke gemeenschap. Pyongyang, de huidige hoofdstad van Noord-Korea, werd aan het eind van de 19e en begin van de 20e eeuw het Jeruzalem van het Oosten genoemd. Deze stad heette toentertijd zo, omdat veel mensen in de omgeving van Pyongyang zich bekeerden tot het christendom.

Tevens was er de zogeheten Cheondogyo (‘Godsdienst van de hemelse weg’), een geloof met confucianistische, boeddhistische en christelijke elementen. Toen het noorden onder Stalins harde regime viel ging het met de vrijheid van godsdienst snel achteruit. Tempels en kerken werden verwoest of kregen een andere bestemming. Ook recent gaat het slecht met religie is Noord-Korea. Getallen over aanhangers van religies zijn niet te vertrouwen en nauwelijks te vinden.

Dit heeft te maken met het feit dat religieuze activiteiten door de overheid zwaar worden bestraft. Hierdoor wordt Noord-Korea nu gezien als het land met de ernstigste vorm van christenvervolging. Het bezit van een bijbel of ander religieus materiaal is streng verboden. Wie schuldig wordt bevonden aan het bezit van dergelijk materiaal kan naar een concentratiekamp gestuurd worden. Wel zijn er enkele door de staat goedgekeurde kerken. Volgens analisten zijn deze kerken er echter alleen maar voor propaganda-doeleinden richting het buitenlandNoord-Korea herstelde zich snel van de verwoestende oorlog, rond 1960 was het land in redelijke staat van ontwikkeling en in de daaropvolgende jaren kwam nadruk te liggen op industriële ontwikkeling; tegen 1970 was het land het meest geïndustrialiseerde van Azië, op Japan na. Rond dezelfde tijd begon Noord-Korea zich af te wenden van de Sovjet-Unie, terwijl de opstelling tegenover Zuid-Korea feller werd, waarbij gedurende de jaren zestig meerdere gewelddadige incidenten plaatsvonden.

Onder de Zuid-Koreaanse president Kim Dae Jung trad een zogenaamde periode van dooi in (1997-2002). Kim Dae Jung zocht toenadering tot het noorden en bracht zelfs een bezoek aan Kim-Jong-Il, de leider van Noord-Korea. De twee leiders ondertekenden in Pyongyang tijdens de Noord-Zuidtop een gezamenlijke verklaring die de relatie tussen de twee landen moest verbeteren. Het leverde Kim Dae Jung de Nobelprijs voor de vrede op.

Lente 2010 liepen de spanningen tussen de twee Korea’s weer hoog op. Dit nadat eind maart het Zuid-Koreaanse fregat Cheonan zonk. Hierbij kwamen 46 bemanningsleden om het leven. Zuid-Koreaanse onderzoekers beweren korte tijd later bewijs te hebben dat het fregat werd geraakt door een Noord-Koreaanse torpedo. Noord-Korea ontkent iedere betrokkenheid Zuid-Korea heeft naar aanleiding van de fregat-kwestie vrijwel alle handel met Noord-Korea beëindigd en de Verenigde Naties opgeroepen op te treden tegen Noord-Korea. De VN-veiligheidsraad kan eventueel sancties instellen tegen Noord-Korea. China, de enige bondgenoot van Noord-Korea, heeft de Korea’s opgeroepen tot kalmte.

En zo zet de relatie tussen Noord en Zuid zich al voor tientallen jaren voort. Het conflict laait  continue op. Actueel gezien gaat het ook erg slecht. Kim Jong Un (huidige leider van Zuid-Korea) is met veel raketproeven bezig die een aanzienlijk groot bereik hebben, die vaak dichtbij buurlanden in zee belanden, dit wordt gezien als een grote nucleaire dreiging voor een groot deel van de wereld. Wel is het beide landen recent gelukt om te zorgen dat Noord-Korea kan meedoen aan de Olympische Winterspelen in Pyeongchang in Zuid-Korea, wat dan toch weergeeft dat het wel kan, en goede communicatie mogelijk is. Wat zeker een redelijk toekomstperspectief biedt,  en waarvan we allemaal hopen dat de communicatie op deze manier voortgezet kan worden en uiteindelijk tot een vredesakkoord zal kunnen leiden waarmee een groot wereldwijd probleem opgelost kan worden.

x

Hi!
I'm Mary!

Would you like to get a custom essay? How about receiving a customized one?

Check it out